Opinie Medyczne

Opinia Krakowskiego Ośrodka Diagnostyki Kręgosłupa

Najważniejszym w użytkowaniu krzesła profilaktyczno – rehabilitacyjnego jest prawidłowe ustawienie trójkąta ergonomicznego, poprzez regulację tak zwaną śrubą rzymską. Tylko taka technika regulacji zapewnia możliwość dokładnego dopasowania wysokości do konkretnego użytkownika.

Prawidłowo dobrana wysokość to taka, kiedy kolana są lekko wysunięte do przodu w obrębie poduszki dolnej lub nieco poza poduszką. Ciężar ciała użytkownika rozłożony jest wówczas na całe podudzie. Przy luźno ułożonej stopie kąt w stawie skokowym powinien wynosić 90º.

Wysokość dobrana w ten sposób stawia miednicę w prawidłowym przodopochyleniu. Powoduje to przesunięcie środka ciężkości do przodu i zmusza mięśnie grzbietu do nieustannej pracy.

Przy długotrwałym siedzeniu mięśnie wiotczeją, co powoduje zaburzenia fizjologiczne krzywizn kręgosłupa. Kształt krzesła profilaktyczno – rehabilitacyjnego, czyli klękosiadu powoduje zablokowanie ruchu obręczy biodrowej i kończyn dolnych. Uniemożliwia to przyjęcie hiperkifotycznej pozycji (przyjmowanej podczas korzystania z innych krzeseł) bardzo komfortowej dla pacjenta, nie mniej jednak bardzo niekorzystnej dla kręgosłupa ludzkiego.

Pozycja wymuszona przy krześle profilaktyczno – rehabilitacyjnym powoduje co pewien czas konieczność automatycznego korygowania postawy przez aktywizację całego aparatu mięśni przykręgosłupowych i dużych mięśni grzbietu.